2010/Sep/03

ฉันจะมีบลอคเยอะไปไหน

แต่ก็ไม่อยากจะให้มันหายไปซักบลอค

อ่านแล้วสนุกดี ชอบ ๆๆ

การอัพบลอคเมื่อก่อนกับตอนนี้

ต่างกันสุด ๆ อ่ะ อ่านแล้วฮา

นั่งยิ้มบ้าอยู่คนเดียว โฮะ ๆๆๆๆๆ

2005/Nov/04

เปิดเทอมมาก้อนะ เครียดเลย จะลงอะไรดีหล่ะ ไอนี่ก้ออยาก

ได้นั่นก้ออยากเรียน ตูหละกลุ้มเลย จะเอาเวลาที่ไหนไปลง

ก้อได้แต่ซิทอิน

เหอ ๆ พี่โชเป็นไรกับเมืองไทยมากป่าวเนี่ย พูดถึงในทีวีเปีย

อีกแล้ว อยากรู้จังเลยว่า เป็นไงบ้าง

ตอนนี้อราชิก้อขึ้นปีที่ 7 แล้วเนอะ น่ารักกันยัง

ยังไงกุลก้อยังเหมือนเดิม (เน่าไป ๆ) ก้อนะจริง ๆนี่นา

ยังไงอราชิก้อที่สุดอยู่แล้ว อยู่มา 7 ปีก้อต้องอยู่จน

10 ปี 20 ปี เลยนะ ยังไง ๆ ก้อยังติดตามงานอยู่เสมอ โฮ ๆๆ

อันนี้นุ่นไปหามาแปลได้ น่ารักอ่ะจุนกะโอจังเนี่ย

Cam in how is it going con[dvd] - 2003
Ohno's camera
Translateto English by ames_909
Translate to Thai by aionobashojun


O: เย้ ๆ ผมรับผิดชอบบันทึกภาพวันนี้ครับ *ตัดไปที่ มัตสึจุน* Mamoto-san, Mato-san อ่า อย่าทำแบบนั้นสิ หยุดนะ เรากำลังจะไปเซนไดนะ เรากำลังจะไปเซนได Matsumoto-san~

M: อะไร
O: Mato-san ตอนนี้ รู้สึกยังไง
M: เฉย
O:เฉย อย่าพูดอย่างนั้นสิ
M:
แต่มันเฉย ๆ
O:
ที่เซนไดน่าจะมีแฟน ๆ 100000 คนรอเราอยู่นะ *ตัดไปที่ไอบะกับนิโนะ* อ่า ไอบะซังกับนิโนมิยะซังหัวเราะกันใหญ่เลย อ่ะ ไม่สิเขาหลับกันอยู่ ซากุราอิซังก็หลับด้วย แล้วมัตสึโมโตะซัง กำลังหัวเราะ หัวเราะ

*มัตสึจุนเอากล้องไป*

O:*แกล้งหลับ* อ่ะ อย่าทำอย่างนั้นสิ ฉันกำลังจะหลับนะ
M: ..
ทำไมฉันเป็นคนบันทึกภาพหล่ะ * หัวเราะ*
*changes scene*

O:
เรามาถึงเซนไดแล้ว *แพนไปที่มัตสึจุน* คนที่สอง *แพนไปที่นิโนะ* คนที่สาม * หันหน้ามา * แพนไปที่ไอบะ* คนที่สี่ *แพนไปที่โช* โชคุง
S:
อะไร
O: คนที่ 5 อ่ะ คนที่ 6 (ซูมไปที่การ์ดอาราชิ)
 เราคือ อาราชิ

*ทุกคนหัวเราะ*
*changes scene*

O: นี่คือเซนได เราอยู่ที่เซนได Ah~ Mato-san! Matsumo-san, Matsumo-san~ Matsumo-san~ Matsumo-san, Matsumo-san~
M:
จะเอาอะไร นายนี่หนวกหู
O: ฉันอยากถ่ายเจาะ มัตสึโมโตะซัง
M:
นายเคยถ่ายฉันเดี่ยวไปก่อนหน้าแล้วนะ
O:
*หัวเราะ* ใครสักคนบอกให้อาราชิเดินเร็วๆ อ่า มืด น่ากลัว น่ากลัวมาก โออ นี่คือห้องพักของอาราชิ เรามาที่นี้เมื่อปีที่แล้ว หนึ่งปีผ่านไปแล้ว อือ เป็นไงบ้างน่า
N:
นายถ่ายอะไรอยู่อ่ะ ไม่เอามาดูบ้าง เฮ้ นายถ่ายอะไรอยู่
O:
ดูทางนั้น ดูทางนั้นสิ
N:
นายถ่ายอะไรบนโลกนี้อยู่
O:
เสียใจ
N: ฉันถามนายอยู่นะ
O: .ใช่
N: ถ่ายความประทับใจของ คิทาโนะ ทาเคชิ
O:
อะไรอ่ะ พังค์หรอ ก็ดีนะ *กล้องถ่ายไปรอบๆ* นายถ่าย ไม่เห็นจะสนุกเท่าไหร่
S:
ทำไมไม่ทำอย่างนี้ * หมุนโอโนะ*
M: ส่วนของพวกเราสองคน นายคิดว่า เราทำ breaking ได้
ไหม
N: อือ เราน่าจะเลือกมาสักอย่าง
O:
 
มีเวลาอีก 15 นาทีก่อนขึ้นแสดง แต่นาฬิกาเดินเร็ว 15 นาที ก็เป็น 30 นาที *ตัดไปทีนิโนะ* อ่า นายกำลังจะออกไป นายกำลังจะออกไป นายกำลังจะออกไป *หัวเราะ* แต่มันน่าอายนะ นายไม่ต้องออกไปข้างนอกหรอก *หัวเราะนิโนะที่ออกไปเต้นนอกห้อง*

*changes scene*

O: เย้ คอนเสิร์ตที่เซนไดเพิ่งจบไป ใช่แล้ว พวกเราอยู่ในชินคังเซน แล้วตอนนี้ผมกำลังจะกิน
gyutan *
ตัดไปที่โช* อ่า ซากุราอิซัง น่ารักกกกกกกกกก ฉันอยากจูบนาย อ่า ฉันกำลังถ่ายอยู่ อือ เป็นยังไงน่า ทำไมนายดูไม่มีความสุขหล่ะ เกิดอะไรขึ้น
S: อย่าน่า

O: อ่ะโอเค *ตัดไปที่มัตสึจุน* โอ โมะโตะซัง โมโตะซัง เขาคือ Matsumoto-san~ มัตสึโมโตะซังทางนี้ มัตสึโมโต้ซังทางนี้ ทางนี้ เขากำลังเตรียมกิน gyutan โออ เอามาล่อ อ่า *มัตสึจุนกินแทน* กินไปแล้ว อ่า *ตัดไปที่นิโนะกับไอบะ*นายนั่นทำอะไรอ่ะ *หัวเราะ* ทำอะไรอ่ะ ทำไมหลับท่านั้น
A: เขาหลับเร็ว
O:
 
หลับเร็ว ตื่นเดี๋ยวนี้ เขากำลังจะให้ผ้า ตอนนี้
N:
อ่า มีความสุข ขอบคุณครับ

A:
ขอบคุณครับ
N:
จริงสิ ให้ผมหรอ ขอบคุณครับ
O:
ขอบคุณครับ
N:
ร้อนมากเลยนะ
A:
ฉันช่วยนายเช็ดเอง
N:
ขอโทษน่า
A:
อ่ะ ฉันช่วยนายเช็ดเอง นายทำงานมาเหนื่อยแล้ว
N:
ผมเหนื่อยจริง ๆ
Someone (Aiba?):
ขอบคุณนะที่เหนื่อยกันมา
O: ไม่เลว ๆ *หมุนกล้องไปรอบๆ* ภาพวีดีโอนี้ถ่ายโดยโอโนะ ครับ

เหอ ๆ น่ารักเว้ย

แล้วก้อนะเตรียมโปรโมตซิงเกิลแล้วสินะ ดีใจ ๆ จะได้เห็น

อราชิไปออกงานแล้ว เย้ ๆ โปรโมตเพลงของไอ ดังพลุแตก

ไปแล้ว ดีจัง ๆ

แล้ว hana yori dango จะออกออริจินอลเหรอ เฮ้อ ดีใจนะ

แต่ข้าพเจ้าต้องเสียตังค์อีกแล้วว่างั้น ตูหละเอือม

2005/Oct/07

นึกว่าจะพอลืม ๆ ไปได้บ้างแล้วน๊า ความจริงมันก้อลืมไม่ลงหรอก

ใครจะไปคิดว่าจะได้เห็นอราชิ ตัวเป็น ๆ ใกล้ขนาดนี้ได้เนี่ย

นึกว่าอย่างมากก้อแค่ในคอนเท่านั้นแหล่ะ และแล้วก้อได้เห็น

พี่โช...โหย ขอเก็บไว้หน่อยแล้วกานเนอะ

การแปลต่างกันลิบลับ ไม่เข้าใจความคิดมนุษย์จริง ๆ

จะเอาอะไรกันนักหนา อาจจะพูดได้เพราะอยู่ในฐานะ

คนที่ได้แต่ก้อนะ..ก้อไม่ใช่แม่พระอะไรนักหรอก

แต่ให้ทำไงฟระ จะเอาความรู้สึกตัวเองใหญ่เกินไปมั๊ย

เซ็งอารมณ์กับผู้หญิงคนนี้จริง ๆ

เอาจากไดพี่แอนโอมาแปะไว้ น่ารักอ่า พี่โชเนี่ย

ตั้งแต่เดือน 10 ไป ก็ต้องเริ่มถ่ายหนังแล้ว ก็คงจะยุ่งขึ้นเรื่อย ๆ
ก็เลยตั้งแต่เดือน 9 อยากจะเที่ยวไปหลาย ๆ ที่ ที่หนึ่งที่ไปคือ "ไทย"
พอมีวันหยุด และมีเพื่อนที่อาศัยอยู่ที่นั่น พอรู้ตัวว่าพรุ่งนี้ได้หยุด
ก็เลยไปเอเจนฯ ว่าพรุ่งนี้จะไปไทยจัดการให้ได้มั๊ย พรุ่งนี้เลย
เขาก็ตกใจ ว่าพรุ่งนี้เลยหรอ? แต่ไปได้แค่ 2 วันแค่นั้น
ในที่สุดก็ไป เป็น schedule ที่แน่นมาก ที่อยู่ก็ไปอยู่บ้านเพื่อน
ตอนหลังก็มีเรื่องสนุก ๆ อยู่เยอะ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง
(เข้าเพลง)

พูดถึงปูชนียสถานของโลก ปกติที่บ้านก็รับหนังสือแบบนี้อยู่แล้ว
สนใจอยู่ ก่อนหน้านี้เพื่อนคนนี้ที่อยู่ไทย ก็ส่งรูปพระพุทธรูปมาให้
ก็คิดว่าสักวันหนึ่งจะไปให้ได้ คราวนี้ก็เลยไปจริง ไปคนเดียว
ไปถึงที่นั่นก็ไปพักบ้านเพื่อนคนนี้ เพื่อนก็เอาของฝากมาให้
เป็นนิตยสาร พอดูแล้วก็เป็นนิตยสารที่เหมือนวางขายในคอมบินี
โดยทั่วๆไป มีรูปของผมอยู่ เป็นหนังสือที่เอามาแปลเป็นภาษาไทย
เอามาให้ดู บอกว่านี่ดูสิเนี่ย ในประเทศนี้ยังมีของอย่างนี้เลยนะ
(แซว ๆ ) ผมก็เลยบอกว่าอ่านภาษาไทยไม่ออก รูปก็มีอยู่แล้ว
ไม่เอาหรอก แต่เพื่อนก็บอกว่าให้เอาไปฝากแม่นายนั่นแหล่ะ
แล้วก็ได้ไปอยุธยามา ไปที่โบราณสถานสำคัญของโลก
คล้าย ๆ นครวัดนครธม มีพระพุทธรูป พระพุทธรูปนอน
หรือแม้แต่ในที่รกร้างก็มีพระอยู่ด้วย ก็รู้สึกประทับใจมาก
พอระหว่างดู ๆ ไป ข้าง ๆ ก็มีช้างเดินด้วย ก็รู้สึกว่า suge นะ
ได้ไปที่พระราชวังด้วยเป็นที่ที่เรียกว่า "วัดพระแก้ว"
ไม่ใช่แค่ว่าเป็นกล่องที่ทำจากทองคำนะ แต่ทั้งวัดทำจากทองคำจริง ๆ
ก็เลยรู้สึกว่าวัฒนธรรมของต่างประเทศ ก็น่าสนใจดี รู้สึกดีใจที่มา
แต่ว่าตอนที่ตกใจคือตอนกลางคืนไปคลับ
ปกติตอนกลางคืน ไปต่างประเทศก็จะไปคลับด้วย
ที่นี่ก็มีคลับเหมือนสไตล์ รปปงหงิ ฮิลล์เลย
เป็นคลับใหญ่ 4-5 ร้านเรียงกันอยู่ในถนนๆ หนึ่ง
ที่หนึ่งเป็นเพลงฮิบฮอบ อีกที่เป็นเพลงเฮ้าท์
เพลงที่เปิดก็เป็นเหมือนเพลงที่เปิดในรายการของผม
เป็นเพลงฮิบฮอบ หรือเฮ้าท์สมัยใหม่ แถมการตกแต่งร้านก็ดูดี
แต่ไม่เข้าใจภาษานั่นแหล่ะ ไปกับเพื่อนแต่เต้นอยู่คนเดียว
บังเอิญมีเพลงที่เปิดขึ้น เป็นเพลงที่คนไม่ได้รู้จักขนาดนั้น
แต่ตัวผมหน่ะชอบ เปิดขึ้นมาเป็นเพลงรีมิกซ์ของ Limp
ก็เลยรู้สึกว่าเท่ห์จัง พอท่อนฮุกก็เลยยกแขนเต้น
เสร็จแล้วถึงแม้ว่าจะพูดกันไม่รู้เรื่อง แต่เผอิญมีผู้ชายคนหนึ่ง
อายุก็คงพอ ๆ กัน สบตากันพอดีก็เลย คัมไป !!! กัน
ก็รู้สึกว่า ผ่านกำแพงของภาษาได้ด้วย
ผมเลยไปถามเค้าว่าฟังเพลงฮิบฮอบเหรอ?
เค้าก็ตอบกลับมาว่าฟัง ดีเนอะ แล้ว คัมไป
ถึงแม้ว่าจะมีปัญหาเรื่องภาษาพูดกันไม่รู้เรื่องก็เถอะ
ก็ยังสามารถเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้(Hitotsu ni narita)
ก็รู้สึกประทับใจมาก คือ ไม่ต้องใช้ภาษา
แค่รู้จักเพลงเดียวกัน ก็สนิทกันได้ก็ดีใจ
และอีกอันที่ตกใจ คือ ระหว่างที่นั่งแท็กซี่ พอดูอีกที
อ่ะ ขอโทษนะคือก่อนอื่นหน่ะเริ่มจากนั่งรถไฟอยู่
กำลังจะไปวัดพระแก้ว ก็มาลงแล้วต่อแท็กซี่
มาลงที่ที่คล้ายฮาราจูกุ วัยรุ่นเยอะแยะ แล้วกำลังจะไปแท็กซี่
อยู่ ๆ พอประตูเปิด ก็มีเด็กผู้หญิงก็ อ๊ะ !! ซากุไร ก็เลยตกใจ
คนก็เริ่มเข้ามา ก็เลยขึ้นแท็กซี่ ข้างหลังมีมอเตอร์ไซต์
หรือที่เรียกว่า รถรับจ้างโดยใช้มอเตอร์ไซต์ ประมาณ 20 คัน
ตามมาอยู่ ก็เลยตกใจว่าอยู่ ๆ ทำไมคนถึงเยอะอย่างนี้
เพื่อนก็เลยแซวว่า ก็เพราะมีหนังสือของนายในร้านคอมบินีนะสิ
แต่ในที่สุดก็ไปถึงตลาดแห่งหนึ่ง เหมือนดราก้อนเควส โนะ ปาตี้
เป็นเกมส์ คือเดินไปไหนอีก 20 คนก็เดินตามไปด้วย
เพราะว่ามีเวลาน้อย ก็เลยบอกเพื่อนให้ไปบอกว่า ขอตัวหน่อยเถอะ
ทางฝ่ายนั้นก็บอกว่าขอจับมือได้ไหม ผมเองก็ได้อยู่แล้ว
ก็เลยไปจับมือด้วย พอจับมือแล้วก็มีคนเอาอัลบั้ม
หรือเอาคอนเสิร์ต goods มาให้ดูก็รู้สึกดีใจ
ตอนอยู่ในตลาดนั้น อยู่ ๆ ก็โดนคน 20 คนไหว้
ตอนนั้นก็รู้สึกว่า พอเถอะ ๆ แต่จริง ๆก็ดีใจนะ
ถึงแม้ว่าภาษาจะไม่เข้าใจกัน ไม่รู้ว่าในต่างประเทศ
เป็นที่รู้จักขนาดนี้ เพราะผมเอง หรือ อาราชิ ไม่เคยไปแสดง
ในต่างประเทศด้วย ก็เลยไม่รู้ว่าในต่างประเทศ มีคนรู้จักมากแค่ไหน
แต่พอไป ก็ให้การต้อนรับขนาดนี้ ก็รู้สึกดีใจ เป็นอาราชินี่ดีนะ
ถึงแม้ว่าเวลาจะน้อยก็ลองไปต่างประเทศเป็นการ refresh มากทีเดียว
ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่โบราณสถานระดับโลก
แต่ก็ไปดูของที่ไม่เคยเห็น กินของที่ไม่เคยกิน
และเจอคนที่รู้จักผม หรือจะพูดว่ารู้จัก อาราชิ เนี่ยเยอะขนาดนี้
ก็ดีใจมาก เป็นสองวันที่มี schedule ที่หนักมาก
แต่ว่าก็ประทับใจ เป็นแรงผลักดันในการทำงานอีกอย่างหนึ่ง